บทที่ 113 พ่อตาสองคน

หลายนาทีต่อมา

“แฮปปี้กันสักทีสินะ” ผู้การณรัญชน์ระบายยิ้มออกมาขณะทอดสายตามองยัยหนูแฝดขี่หลังน้าชายฝาแฝดเล่นอยู่ภายในสวน โดยมีน้าชายแท้ ๆ นั่งมองตาละห้อยเพราะไม่สามารถสู้สองคนได้

ดูเหมือนทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทางได้สักทีหลังจากที่กระจัดกระจายกันมานาน ทว่าผู้การคนน้องกลับส่ายหน้า

“ยังหรอกพี่”

“ยังอะไรอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ